Kendini Konuşmaca

Kendimizi çok mu önemsiyoruz ki sürekli  ben şöyleyim ben böyle diye kendimizden bahsedip duruyoruz.Karşımızda ki insana söz hakkı tanımıyoruz bile.Konuştukça konuşuyoruz  karşımızdaki insanın ne derece rahatsız olduğunu fark etmeden.O anlarda "yeter yahu sadece sen yoksun bu dünyada" demek istiyorum fakat  pek mümkün olmuyor tabi bu.belki suratımın halini görür susar diyorum ama ne fayda o anlık planladığı konuşmayı yapmadan susmaz böyleleri.Sadece bir kere anlatmakla kalsa iyi belki bazı konuları 5-10 kere dinlemişliğimiz olur tabi o zamanlar artık baygınlığın son safhası oluyor.